Nota odsetkowa | Nota Korygująca

Zasada wystawiania Not Odsetkowych

Od kiedy można naliczać odsetki

Często się zdarza że druga strona umowy opóźnia się z zapłatą należności wynikającej z przeprowadzonej transakcji, w związku z nieterminowym spływem należności dostawca ponosi pewnego rodzaju straty. Aby zrekompensować je sprzedawca może naliczyć odsetki za opóźnienie. Podstawą prawną ich zażądania jest art. 481 Kodeksu cywilnego. Precyzuje on, że jeżeli odbiorca opóźnia się z uregulowaniem należności, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia.

Z reguły najczęściej jest tak, że za opóźnienie należą się odsetki ustawowe. Wynika to bezpośrednio z art. 481 § 2 K.c., w którym czytamy że jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Zdarza się jednak że zobowiązanie jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, jednak w takim przypadku musi być to sprecyzowane w umowie.

Jakie maksymalne odsetki możemy stosować

Przedsiębiorcy mogą zawrzeć między sobą umowę, która będzie precyzowała wysokość odsetek jakie będzie mógł wierzyciel żądać. Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w stosunku rocznym przekraczać czterokrotnej wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego (art. 359 § 21 K.c.).

Od którego dnia naliczamy odsetki

Przedsiębiorca wierzyciel może żądać zapłaty odsetek za okres od dnia następującego po umówionym terminie płatności do dnia faktycznej zapłaty. Obciążając odsetkami dłużnika wierzyciel wystawia Notę odsetkową.

przykładowy wzór noty odsetkowej

Nota odsetkowa

Przychód a odsetki: Odsetki naliczone od kwoty należności niezapłaconej w terminie, w tym od udzielonych pożyczek i kredytów, które nie zostały otrzymane nie zaliczamy do przychodów. Wg przepisów o podatku dochodowym nie stanowią one przychodu, gdy nie zostały zapłacone. Wniosek z tego, że odsetki stają się przychodem w dacie faktycznego otrzymania i odpowiednio w tej samej dacie stają się kosztem uzyskania przychodu dla dłużnika. W zakresie podatku VAT zarówno otrzymane jak i nieotrzymane odsetki nie podlegają opodatkowaniu.

Rozliczenie noty odsetkowej

Podatnik wystawił kontrahentowi notę odsetkową w wysokości 800 zł z tytułu nieterminowej zapłaty. Jeżeli zapłata za notę nastąpi w terminie, kwota ta zostanie warunkowo umorzona do wysokości 400 zł. Czy w przypadku, gdy nastąpi umorzenie części odsetek powstaje przychód należny w podatku dochodowym od osób prawnych? Czy kwota umorzonych odsetek stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT?

Odsetki należy rozumieć jako wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy bądź innych rzeczy, gdy zostało ono obliczone przy pomocy pewnej stopy procentowej, czyli w stosunku do wartości sumy, od której są pobierane i w stosunku do czasu użycia tej sumy. Odsetki wystąpią tylko w momencie, gdy istnieje należność główna, od której zostaną naliczone. Wniosek z tego, że mają one charakter uboczny w stosunku do świadczenia głównego, które jest właściwym przedmiotem zobowiązania między stronami. Kodeks cywilny reguluje obowiązek zapłaty odsetek w przypadku nieterminowego uregulowania zobowiązań przez dłużnika. Wówczas odsetki należą się za samo opóźnienie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje szczególny tryb opodatkowania odsetek od należności i zobowiązań. W myśl art. 12 ust. 4 pkt 2 niniejszej ustawy do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). Artykuł ten wyklucza zastosowanie przepisów art. 12 ust. 3 w myśl, którego za przychody związane z działalnością i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nieostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zatem odsetki od należności, w tym od udzielonych kredytów i pożyczek, które zostały naliczone, ale nieotrzymane zgodnie z warunkami umowy, nie zalicza się do przychodów wierzyciela. Odsetki w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stają się przychodem w momencie faktycznego otrzymania i w tym samym momencie stają kosztami uzyskania przychodów dla dłużnika. Oznacza to, że podjęte przez strony umowy decyzje, co do umorzenia niezapłaconych odsetek, odroczenia terminów płatności odsetek (prolongowania), obniżenia oprocentowania, całkowitego lub częściowego zaniechania naliczania odsetek są zarówno dla wierzyciela, jak i dla dłużnika podatkowo obojętne, chyba że zachodzą okoliczności określone w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (związek gospodarczy).

W związku z tym uznać należy, że przychód z tytułu umorzenia części odsetek nie powstanie. Jeśli zostaną naliczone odsetki, a następnie umorzone w całości bądź części, nie będzie to miało żadnego wpływu na rozliczenie w podatku dochodowym. W myśl art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług za czynności podlegające opodatkowaniu uznać należy: odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Odsetki nie są towarem ani usługą

Zgodnie z definicjami zawartymi w ustawie o VAT odsetek od należności nie można zaliczyć ani do towaru, ani do usług, mimo iż przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz innej osoby. Ewidentnie umorzenie odsetek od należności nie może być rozumiane jako świadczenie usług na rzecz innej osoby. W tej sytuacji zarówno umorzenie odsetek od należności, jak i ich naliczenie nie będzie opodatkowane podatkiem VAT.

Wniosek z tego, że zarówno w podatku dochodowym od osób prawnych, jak i w podatku VAT umorzenie odsetek od należności będzie podatkowo obojętne.

Odsetki od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy

Zaliczki należy traktować na równi z podatkiem. Dlatego też w przypadku nieopłacania zaliczek w terminie wystąpią zaległości podatkowe, od których będą z kolei naliczane odsetki, które należy uregulować. Nie ma przy tym znaczenia, ze kwota głównego zobowiązania podatkowego jest już obecnie pokryta w całości. Nie pokrywała ona bowiem odsetek naliczonych od zaliczek opłacanych po terminach płatności.

Zgodnie z art. 53a § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik nie zapłacił zaliczek w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie – odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek.

Warto jednak również zaznaczyć, że odsetki od nieopłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy są naliczane wyłącznie do dnia, w którym podatnik składa zeznanie roczne, albo do dnia, w którym takie zeznanie powinno być przez podatnika złożone. Po tym terminie odsetki nie są naliczane już od zaliczek, ale od zaległości głównej (jeżeli ona również nie została opłacona w terminie).

Jak zgłosić zawieszenie i wznowienie wykonywania działalności.

Przedsiębiorcy, którzy znajdą się w trudnej sytuacji finansowej, mogą zawiesić wykonywanie działalności. Z tej możliwości korzystają także przedsiębiorcy w okresie urlopowym. Za czas zawieszenia działalności nie trzeba płacić składek ani podatku. Prawo do zawieszenia działalności mają przedsiębiorcy, którzy nie zatrudniają pracowników. Okres zawieszenia może trwać minimum 1 miesiąc i nie dłużej niż 24 miesiące. Zawieszenie działalności gospodarczej należy zgłosić w ramach tzw. jednego okienka w urzędzie miasta lub gminy na formularzu EDG-1. Nie trzeba składać w ZUS dokumentów wyrejestrowujących. W okresie zawieszenia działalności nie trzeba płacić żadnych obowiązkowych składek. Istnieje jednak możliwość przystąpienia do dobrowolnych ubezpieczeń: emerytalnego, rentowych i zdrowotnego w dowolnym dniu w okresie zawieszenia działalności.

W czasie zawieszenia działalności przedsiębiorca nie może wykonywać działalności ani osiągać bieżących przychodów z tego tytułu. Może natomiast wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródeł przychodów, przyjmować należności lub regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności.

Zgłoszenie zawieszenia działalności

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej następuje na pisemny wniosek przedsiębiorcy, który należy składać w odpowiednim organie ewidencyjnym, na druku EDG-1. Zgłoszenie to powinno zawierać następujące dane:

• nazwę przedsiębiorcy, numer PESEL;
• miejsce zamieszkania i adres przedsiębiorcy
• datę rozpoczęcia oraz przewidywany okres zawieszenia działalności gospodarczej
• oświadczenie, że przedsiębiorca nie zatrudnia obecnie pracowników w ramach wykonywanej działalności gospodarczej.

Wniosek jest zwolniony z opłat. Można go złożyć w formie pisemnej osobicie lub wysłać listem poleconym (wówczas wymagane jest poświadczenie podpisu przez notariusza). Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przewidują też możliwość złożenia takiego wniosku w formie elektronicznej, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym. Osoby fizyczne oraz wspólnicy spółek cywilnych zawieszenie działalności zgłaszają w organie ewidencyjnym, natomiast przedsiębiorcy, którzy figurują w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego informację o zawieszeniu składają w sądzie rejestrowym na formularzu KRS-Z62. Mają na to 7 dni.

Do wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej należy załączyć oświadczenie o niezatrudnianiu pracowników. Wniosek o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej jest zwolniony z opłat sądowych. Informacja o zawieszeniu nie podlega ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

W przypadku osób prowadzących indywidualną działalność oraz wspólników spółek cywilnych organ ewidencyjny przesyła kopię wpisu o zawieszeniu działalności do właściwego urzędu skarbowego, ZUS i GUS. Spółki handlowe mają obowiązek same powiadomić o zawieszeniu działalności.

Jeśli ZUS po otrzymaniu informacji o zawieszeniu działalności stwierdzi, że przedsiębiorca nie wyrejestrował pracowników z ubezpieczeń, powiadamia organ ewidencyjny i płatnika o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia, czy faktycznie działalność gospodarcza zosta!a zawieszona.

Należy uznać, że ze względu na brak obowiązku składania dokumentów rozliczeniowych, przedsiębiorca, który nie wyrejestrował osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych lub osób przebywających na urlopach bezpłatnych czy wychowawczych, nie może zawiesić działalności gospodarczej. Dlatego ZUS nie wyrejestruje płatnika, gdy stwierdzi, że mimo zgłoszonego zawieszenia przedsiębiorca nadal zatrudnia np. zleceniobiorców, za których ma obowiązek składać co miesiąc deklaracje i raporty.

Jeżeli ZUS nie stwierdzi braku podstaw do zawieszenia działalności, na podstawie kopii wpisu o zawieszeniu sporządza:

• wyrejestrowanie przedsiębiorcy jako płatnika na druku ZUS ZWPA;
• wyrejestrowanie przedsiębiorcy z ubezpieczeń na druku ZUS ZWUA z kodem 600;
• wyrejestrowanie członków rodziny przedsiębiorcy (osoby wspó!pracującej) zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego, na druku ZUS ZCNA.

Następnie ZUS informuje przedsiębiorcę o sporządzonych dokumentach w związku z zawieszeniem przez niego działalności. Okres zawieszenia działalności jest liczony od daty wskazanej we wniosku, nie wcześniej niż od dnia złozenia wniosku. Od tego momentu ustaje obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Zatem osoby, które zawiesiły działalność, nie podlegają ubezpieczeniom spo!ecznym ani ubezpieczeniu zdrowotnemu do dnia poprzedzającego dzień wznowienia działalności włącznie. Nie mają więc obowiązku składania deklaracji rozliczeniowych ani opłacania składek za ten okres.

W przypadku zawieszenia działalności przez spółkę prawa handlowego w sądzie rejestrowym należy złożyć dokumenty wyrejestrowujące. Jeśli wspólnik jest płatnikiem składek na własne ubezpieczenia, ma obowiązek złożyć ZUS ZWPA.

Prawo przystąpienia do dobrowolnych ubezpieczeń

W trakcie zawieszenia działalności przedsiębiorca może przystąpić do dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, jeśli nie posiada innego tytułu do ubezpieczeń społecznych. Może to zrobić w dowolnym terminie, na druku ZUS ZUA z kodem 19 00 xx, od daty wskazanej we wniosku, nie wcześniej niż od dnia, w którym złoży wniosek. W okresie zawieszenia działalności nie może jednak zgłosić się do ubezpieczenia chorobowego ani wypadkowego. Dotyczy to wyłącznie osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Natomiast wspólnicy spółek prawa handlowego mogą kontynuować ubezpieczenia emerytalne i rentowe na zasadzie dobrowolności. Wiąże się z tym inna wysokość podstawy wymiaru, od której trzeba opłacać składki na te ubezpieczenia.

W okresie zawieszenia działalności można również przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego. Należy bowiem pamiętać, że po upływie 30 dni od zawieszenia działalności ustaje prawo do świadczeń zdrowotnych. Jeśli okres zawieszenia działalności przekracza 30 dni, przedsiębiorca traci prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej.

Aby zgłosić się do ubezpieczenia zdrowotnego, należy złożyć wniosek w Narodowym Funduszu Zdrowia, załączając potwierdzenie dowodu wpłaty ostatniej składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej i podpisać umowę. Umowa jest zawierana na czas nieokreślony. Można ją rozwiązać informując NFZ na piśmie o rezygnacji z dobrowolnego ubezpieczenia. Warunkiem zawarcia umowy jest jednak uiszczenie opłaty dodatkowej, której wysokość zależy od okresu przerwy w ubezpieczeniu zdrowotnym (od 20% do 200% dochodów stanowiących podstawę wymiaru składki). Na wniosek osoby ubezpieczonej dyrektor NFZ może odstapić od pobrania tej opłaty lub rozłożyć ja maksymalnie na 12 rat.

Jeśli przedsiębiorca przystępuje tylko do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego, po podpisaniu umowy powinien złożyć w ZUS zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego na druku ZUS ZZA z kodem 24 10 xx. Gdy ma członków rodziny, którzy nie mają tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego, powinien ich zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego składając dodatkowo ZUS ZCNA.

Rozliczenie składek

Jeżeli przedsiębiorca w okresie zawieszenia działalności podlega dobrowolnym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, składki za dany miesiąc rozlicza w deklaracji ZUS DRA oraz opłaca je w terminie do 10. dnia następnego miesiąca. Nie składa imiennych raportów rozliczeniowych.

Jeżeli przedsiębiorca przystąpił zarówno do dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, jak i do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego, za każdy miesiąc musi składać dwie deklaracje rozliczeniowe ZUS DRA, stosując dla poszczególnych deklaracji odpowiednią numerację.

Wysokość składek

Ponieważ przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie wskazuja, od jakiej podstawy wymiaru przedsiębiorca powinien płacić składki na dobrowolne ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie zawieszenia działalności, przyjmuje się, że obowiązują go takie same zasady jak osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Oznacza to, że podstawą wymiaru stanowi w tym przypadku zadeklarowana kwota, nie niższa niż 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia albo 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia. Podstawa wymiaru tych składek podlega ograniczeniu do 30-krotności prognozowanego wynagrodzenia na dany rok.

Inaczej jest w przypadku wspólników spółek prawa handlowego, którzy kontynuują ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Podstawą wymiaru składek na ich dobrowolne ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest kwota nie niższa niż minimalne wynagrodzenie.

Podstawą wymiaru składki na dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne stanowi kwota deklarowanego miesięcznego dochodu, nie niższa od kwoty odpowiadającej przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku za poprzedni kwartał.

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe powinna być ustalona proporcjonalnie do dni podlegania tym ubezpieczeniom w danym miesiącu. Natomiast składka na ubezpieczenie zdrowotne musi być opłacona za każdy miesiąc w pełnej wysokości, bez względu na liczbę dni podlegania ubezpieczeniom, ponieważ składka ta ma miesięczny wymiar i jest niepodzielna.

Opłacenie składek po terminie lub w niepełnej wysokości powoduje wyłączenie z dobrowolnych ubezpieczeń. Ubezpieczony ma jednak prawo wystąpić do ZUS z wnioskiem o wyraźenie zgody na opłacenie tych składek po terminie. Jeżeli odpowiedź będzie pozytywna, nadal będzie podlegał dobrowolnym ubezpieczeniom pod warunkiem uregulowania należności wraz z odsetkami. Jeżeli ZUS odmówi zgody na opłacenie składek po terminie, ubezpieczenia te ustana od pierwszego dnia miesiaca, za który składki zostaną opłacone z opóźnieniem lub w niepełnej wysokości.

Dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne wygasa po upływie miesiąca nieprzerwanej zaległości w opłacaniu składki. Ubezpieczenie to wygasa również w przypadku objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.

Wznowienie działalności

Po upływie okresu zawieszenia działalnosci przedsiębiorca ma obowiązek zgłosić w organie ewidencyjnym jej wznowienie. Również w tym przypadku wypełnia druk EDG-1. Powinien to zrobić w ciągu 7 dni od dnia odwieszenia działalności.

Organ ewidencyjny przekazuje kopię wniosku do ZUS. Na tej podstawie ZUS sporządza dokumenty ubezpieczeniowe: zgłoszenie płatnika składek (na formularzu ZUS ZFA) oraz zgłoszenie do ubezpieczeń osoby prowadzącej działalność, odpowiednio na formularzu ZUS ZUA lub ZUS ZZA – zgodnie z tym, co wskazał w ostatnim zgłoszeniu przed zawieszeniem działalności.

Wspólnicy spółek komandytowej, jawnej, partnerskiej lub jednoosobowej spółki z o.o., tak samo jak osoby fizyczne prowadzące jednoosobowo działalność gospodarczą lub w ramach spółki cywilnej, w celu dokonania zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i/lub ubezpieczenia zdrowotnego muszą przekazać do ZUS formularz ZUS ZUA lub ZUS ZZA.

Jeśli podczas zawieszenia działalności zmieniły się zasady podlegania ubezpieczeniom albo uległ zmianie kod tytułu ubezpieczenia, dokumenty zgłoszeniowe musi złożyć sam płatnik składek.

Jeżeli przedsiębiorca w okresie zawieszenia podlegał ubezpieczeniom dobrowolnie, powinien się z nich wyrejestrować na druku ZUS ZWUA z datą wznowienia działalności, gdyż od tego dnia będzie podlegał ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu obowiązkowo. Ponadto musi złożyć dokumenty zgłoszeniowe za wszystkie wyrejestrowane osoby, które będą podlegały ubezpieczeniom.

Jeżeli wznowienie działalności następuje w trakcie miesiąca, płatnik składa deklarację ZUS DRA i imienne raporty miesięczne za siebie lub osoby współpracujące za ten okres i za następny miesiąc. Za kolejne miesiące nie musi składać tych dokumentów, jeśli składki opłaca od najniższych podstaw ich wymiaru. Wówczas kolejne deklaracje i raporty tworzy ZUS.

Przedsiębiorcę, który nie zgłosi wznowienia działalności przed upływem 24 miesięcy, organ ewidencyjny wzywa do złożenia informacji o jej wznowieniu. Jeśli w ciagu 30 dni od dnia otrzymania takiego wezwania przedsiębiorca nie złoży informacji o wznowieniu działalności, organ ewidencyjny wykreśla go z ewidencji.

Faktura pro forma tylko pro forma

Faktura pro forma to dokument wystawiany przez sprzedawcę towarów lub usług przed dokonaniem płatności przez nabywcę i stanowiący postawę ich wniesienia. Podatnik, który otrzyma od kontrahenta fakturę pro forma, nie nabywa uprawnienia do odliczenia zawartego w niej VAT.

Przykładem tego może być sytuacja jednej ze spółek.

Po kontroli w 2000 r. inspektor kontroli skarbowej zakwestionował spółce rozliczenie VAT za dwa miesiące 1997 r. Podatnik, w związku z zakupem samochodu, odliczył ok. 11 tys. zł VAT tylko raz na podstawie faktury pro forma(zazwyczaj wystawianej tylko w jednym egzemplarzu, bez kopii u wystawcy). W następnym miesiącu kontrahent wystawił fakturę właściwą. Organy podatkowe zakwestionowały odliczenie, wskazując, iż podstawą odliczenia może być tylko oryginał faktury. W wyniku tego przeprowadzono dodatkowo krzyżową kontrolę u sprzedawcy samochodu, co potwierdziło, iż faktura pro forma wystawiona została w jednym egzemplarzu. Zaewidencjonowano tylko kopię faktury właściwej wystawionej w miesiącu następnym. W związku z tym prawa do odliczenia nie było. Faktura pro forma była fakturą mającą charakter wstępny. Nie można więc mówić o prawie do odliczenia. Wystawca nie miał jej kopii, co jest warunkiem niezbędnym do odliczenia, a poza tym w następnym miesiącu wystawił fakturę właściwą, którą zaewidencjonował. Trzeba pamiętać iż VAT jest wyjątkowo sformalizowany, a cywilistyczne argumenty, na które powołuje się strona, nie mają w kwestiach podatkowych żadnego znaczenia.

Faktury w obrocie gospodarczym

faktura VAT jest dokumentem handlowym, jaki sprzedawca sporządza kupującemu nie później niż do 7 dnia, do daty stworzenia usługi albo też wydania towaru. Wystawianie rachunku VAT dotyczy płatników od 2004 r.. W związku z nim odpowiednio sporządzona faktura, opisująca konkretną operację gospodarczą, zawierać powinna podane poniżej dane:

- uszczegółowienie zagadnienia transakcji,

- dane wskazujące na dostawcę,

- kwota sprzedaży towarów lub usług razem z kwotą akcyzy,

- kwotę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (netto),

- stawkę akcyzy od sumy kwoty sprzedaży netto asortymentu lub usług,

- jednostki pomiarowe i wolumenu sprzedanych produktów lub też rodzaj zrealizowanej usługi,

- stawkę podatku,

- informację ' faktura VAT',

- numery NIP obu zainteresowanych,

- numer z uwzględnieniem kolejności,

- dokładne okresy dokonania sprzedaży i sporządzenia dokumentu,

- cenę towarów lub realizowanych usług bez kwoty podatku (netto)

- podsumowaną kwotę całej operacji.

Tworząc fakturę, mieć na uwadze należy innych wysokościach podatku i o produktach oraz usługach wolnych od podatku lub nie zależnym od opodatkowania.

By posiadać pewność, że wystawiona przez nas fakturka, wypełnia wszystkie wymogi urzędowe, do jej stworzenia można wykorzystać serwis księgowości w Internecie. Księgowość internetowa jest sposobem na to, by używać zawsze obowiązujących wzorów dokumentów. Sieć WWW w dzisiejszych czasach pozyskuje obszerne zastosowanie, w tym także w księgowości oraz finansach. Ciągły postęp aplikacji teleinformatycznych rozpościera przed inwestorem ciąg możliwości. Jest to przede wszystkim nieutrudniony dostęp do informacji, sposobność ich tworzenia a następnie przetwarzania. Idealnym narzędziem, łączącym ciąg najważniejszych funkcji, niezbędnych do prowadzenia firmy jest aplikacja CRM. Połączenie tej ergonomiczności z możliwością fakturowania jest ogólnie znane. Obecnym nurtem, pomocną zwłaszcza w firmach, gdzie pracuje wielu niestacjonarnych pracowników, jest przeniesienie całości usług do sieci www. W ten sposób zatrudniony posiadający dostęp do sieci w każdej chwili, pomijając to gdzie się znalazł ma sposobność zweryfikowania odpowiednich informacji, przygotowania dyspozycji, lub też wystawienia faktury kontrahentowi. Faktura generowana online ma dodatkowo ten atut, że nie trzeba jej drukować w firmie, można ją wygenerować, przesłać e-mailem oraz wydrukować w firmie klienta.

Serwisy udostępniające takiego typu udoskonalenia, stworzone były głównie dla mikro i małych firm. Dzięki rozpowszechnionym sposobom informatycznym i rozprowadzaniu ich na obszerną skalę, projektanci systemu mają możliwość proponować klientom szczególnie atrakcyjne warunki cenowe.

Faktury, rachunki i wiele innych dokumentów przydatnych w przedsiębiorstwie oddaje swoim użytkownikom księgowość online

Faktura pro forma

Częstą praktyką w obrocie gospodarczym jest wystawienia dokumentu poprzedzającego wystawienie faktury VAT. Faktura pro forma, bo tak zwyczajowo nazywa się ten dokument, jest specyfikacją zamówienia, zawierającą listę zamawianych produktów wraz z ich cenami. Fakturę pro formę wystawia się zwykle przed wpłynięciem płatności za zamówienie.